ام اس چیست؟(۲۴)

ام اس چیست؟(۲۴)

۲۱ بهمن ۱۳۹۷ | ۱۴:۵۵ کد : ۲۹۵ اطلاعیه های مهم اخبار ام اس
تعداد بازدید:۳۲۵
ام اس چیست؟(۲۴)

ام اس چیست ؟ (24)

تاریخچه ام اس (3)

   در بخش اول از فصل تاریخچه ام اس رسیدیم به تشکیل انجمن ملی ام اس آمریکا توسط خانم "سیلویا لوری" و اکنون ادامه داستان را باهم می خوانیم . . .

یک شروع امیدوار کننده

   پس از تشکیل انجمن ملی ام اس آمریکا، اولین بودجه تحقیقاتی به "ایمنی شناسی در ام اس" اختصاص داده شد و قرار شد مطالعه ای انجام شود که هدف آن یافتن رابطه بین سیستم ایمنی و سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) باشد. این مهم بر عهده دکتر "اِلوین کابات" در سال 1947 از دانشگاه کلمبیا گذاشته شد و او پس از انجام آن دریافت که در مایع مغزی نخاعی مبتلایان به ام اس پروتئین های غیرطبیعی مربوط به سیستم ایمنی وجود دارد که در آزمایشات بصورت نوارها یا باندهایی ظاهر می شوند بنام باندهای اولیگوکلونال. بعدها مشخص شد که این اولیگوکلونال باندها نه تنها در تشخیص بیماری ام اس ارزشمند هستند بلکه نشان دادند که ام اس و سیستم ایمنی باهم مرتبط هستند.

   از آن زمان و در طی چند سال بعد، محققین مختلف در 17 کشور گوناگون، مأمور شدند تا در زمینه های مختلف ام اس از توصیف بیماری گرفته تا تشخیص، درمان و علل آن تحقیق کنند.

   در سال 1950 انجمن نوپای ملی ام اس آمریکا تلاش کرد تا حمایت انستیتو ملی سلامت (NIH) را جلب کند و توانست بخشی از این انستیتو را با نام "انستیتوی ملی برای بیماریهای مغز و اعصاب و سکته مغزی" (NINDS) بنیان گذاری نماید. از آن زمان تا کنون NINDS  و انجمن ملی ام اس آمریکا همگام با اعضای فدراسیون بین المللی انجمن های ام اس، تلاش خود را برای پیشبرد تحقیقات در ام اس بکار گرفته اند.

یافته های تحقیقات جدید

   جنگ جهانی دوم سبب شد تا اطلاعات پزشکی در خصوص جمعیت بزرگی از مردان  جوان در اختیار دانشمندان و محققین قرار گیرد. مطالعه بر روی مبتلایان به ام اس در بین این افراد، اطلاعاتی را در خصوص نحوه توزیع بیماری در اختیار قرار داد. این اطلاعات نشان داد که هرچه از خط استوا به سمت شمال حرکت کنیم، میزان شیوع بیماری ام اس افزایش می یابد. در همین زمان، تحقیقات بر روی سیستم ایمنی منجر به کشف نوع خاصی از سلول های ایمنی به نام سلول های "B" شد و معلوم شد که این سلول ها قادرند پروتئین هایی تولید کنند که با نام آنتی بادی نامگذاری شدند. به زودی مشخص شد که آنتی بادی ها قادرند به ویروس ها حمله و آنها را نابود کنند. همچنین قادرند به بافت های خود بدن نیز حمله ور شوند. آن زمان این فرضیه مطرح شد که باندهای اولیگوکلونال را همین سلول های B تولید می کنند.

   از طرف دیگر تحقیقات EAE (که قبلاً در مورد آن توضیح داده شد) نشان داد که اگر سلول های T (نوع دیگری از سلول های ایمنی) را از یک حیوان مبتلا به یک حیوان سالم تلقیح کنیم، حیوان دوم نیز به EAE مبتلا می شود. این موضوع ثابت کرد که احتمالاً EAE یک بیماری ایمونولوژیک است و دانشمندان متوجه شدند که EAE از خیلی جهات می تواند مدلی حیوانی برای بیماری ام اس محسوب گردد. اما در کلینیک ها، پزشکان همچنان با مبهمات زیادی روبرو بودند و همچنان فکر می کردند اشکال در جریان خون مغز سبب بیماری ام اس می شود و داروهای افزایش دهنده جریان خون همچنان درمان اصلی و رایج     ام اس را تشکیل می داد. درمان هایی که بیشتر بر اساس حدسیات شخصی بود تا بر اساس حقایق.

هفته آینده بقیه این داستان را می خوانیم . . .

 

دکتر شکوفه علایی

متخصص بیماری های مغز و اعصاب

عضو کمیته علمی انجمن ام اس ایران


( ۶ )

نظر شما :